Bussmann, Nina - Drie weken in augustus
Auteur: Nina Bussmann
Vertaler: Chiara Tissen
Titel: Drie weken in augustus
Taal: Nederlands
Uitgeverij: Meridiaan Uitgevers
Afmetingen: 31x181x127 mm
Gewicht: 360 gram
ISBN: 9789493305809
Jaar: 29-5-2026
Bindwijze: Paperback
Pagina's: 320
Genre: Fictie, Literatuur
Vertaler: Chiara Tissen
Titel: Drie weken in augustus
Taal: Nederlands
Uitgeverij: Meridiaan Uitgevers
Afmetingen: 31x181x127 mm
Gewicht: 360 gram
ISBN: 9789493305809
Jaar: 29-5-2026
Bindwijze: Paperback
Pagina's: 320
Genre: Fictie, Literatuur
Beschrijving:
'Hoe Nina Bußmann een setting vol hitte en erotische spanning laat afkoelen tot haar eigen stijl en geluid, is fantastisch. Veel blijft vaag, bijna verzegeld – en leidt toch naar een dreigend nú, waarin onzekerheid leidt tot innerlijke verlamming.’ DEUTSCHLANDFUNK
Een afgelegen vakantiehuis aan de Franse Atlantische kust: hier wil Elena met haar twee kinderen drie zorgeloze weken doorbrengen. Haar man Kolja is thuisgebleven en daarom heeft Elena babysitter Eve en een vriendin van haar dertienjarige dochter Linn meegenomen, Noémie.
Wat begint als een ontspannen vakantie, wordt steeds meer bedreigd, zowel van buitenaf als van binnenuit: uitgedroogde bossen staan in brand, er duiken onverwachte gasten op, conflicten lopen hoog op. Tot overmaat van ramp verdwijnt een van de meisjes.
Drie weken in augustus is een intens kamerspel in de hitte van de zomer. Alles lijkt harmonieus, maar onder het idyllische oppervlak loeren afgronden. Nina Bußmann vertelt dit met grote psychologische scherpzinnigheid en een fijn gevoel voor spanning.
Nina Bußmann (1980) studeerde algemene en vergelijkende literatuurwetenschap en filosofie in Berlijn en Warschau. Ze heeft verschillende prijzen gewonnen voor haar werk, waaronder de 3sat-Prijs bij de Ingeborg Bachmann-Prijs 2011 voor een fragment uit Große Ferien, haar debuut. Drie weken in augustus is haar vierde roman. Bußmann woont in Berlijn.
‘Bußmann is een meester in psychologisch realisme en virtuoos in het weglaten, waardoor elk glashelder detail gepaard gaat met de doffe spookachtige pijn van het onuitgesprokene.’ – DIE ZEIT



